Sudbina Dušan Trivunac ostala je duboko urezana u sećanju naroda Svrljig, kao simbol stradanja, ali i borbe za slobodu.
Dušan Trivunac, poznat i kao Duša Trivunac Dragoš, rođen je 5. februara 1913. godine u Bajevcu, u učiteljskoj porodici. Učiteljsku školu završio je 1935. godine u Aleksincu, gde je važio za jednog od naprednijih i istaknutijih učenika svoje generacije.
Službovao je u više mesta – u Đelekaru u Gnjiljanskom srezu, zatim u Kruševici i Toplici, da bi po odsluženju vojnog roka bio postavljen za učitelja u selu Tijovac, kod Svrljig.
U Tijovcu je brzo stekao veliki ugled među meštanima. Pokrenuo je niz inicijativa – osnovao je knjižnicu i čitaonicu, nabavljačko-potrošačku zadrugu i uveo prve savremene poljoprivredne sprave u selo. Bio je aktivan i u radu učiteljskog udruženja, a svojim angažovanjem i idejama pridobio je poverenje naroda svrljiškog kraja.
Nakon početka okupacije u Drugom svetskom ratu, zajedno sa doktorom Milenko Hadžić radio je na organizovanju ustanka. Prikupljao je oružje, formirao prve partizanske jedinice i pripremao narod za otpor. Kao istaknuti politički radnik postao je prvi komandir Svrljiškog partizanskog odreda i član Sreskog komiteta Partije.
Međutim, zbog velikog ugleda koji je imao u narodu, bio je meta neprijatelja. U noći između 13. i 14. maja 1941. godine, uz pomoć izdajnika, ubijen je na prevaru. Njegovo telo potom je doneto u Svrljig i obešeno u centru grada, kako bi se zastrašio narod.
Iako je cilj bio da se slomi otpor, dogodilo se suprotno – narod nije zaboravio svog učitelja.
U znak sećanja, u školi u Tijovcu podignut je spomenik, a njegovo ime nosila je osmogodišnja škola u Izvoru, kao i današnja srednja stručna škola u Svrljigu.
Priča o Dušanu Trivuncu ostaje deo istorije ovog kraja – svedočanstvo o vremenu stradanja, ali i o ljudima koji su svojim delima ostavili dubok trag.